Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

Υπάρχουν και αυτοί που δεν μιλάνε



Μην προσπαθείς να πλάσεις την εικόνα σου μιλώντας μου για το εγώ σου.Μην προσπαθείς να με πείσεις για κάτι που δεν είσαι αλλά θα ήθελες να είσαι. Μην σε σκοτίζει τι θα σκεφτώ εγώ για σένα. Μην μου μιλάς για αυτά που δεν κάνεις λόγω αρχών ,για αυτά που σιχαίνεσαι, για αυτούς που λοιδορείς.

Μίλα μου για αυτά που σ'αρέσουν και σε γεμίζουν, για αυτά που σε συντροφεύουν τα βράδια, για αυτά που σε κάνουν να γελάς, για το σαχλοτράγουδο που ντρέπεσαι να παραδεχτείς οτι σε κάνει να θέλεις να χορέψεις.

Μην μιλάς.. άσε με να σε κοιτάξω ,να σε γνωρίσω. Αν μου επιτρέψεις να σε καταλάβω θα εκτιμήσω την μοναδικότητα σου, προσπαθώντας να μου επιβάλεις αυτό που εσύ θέλεις να καταλάβω θα σε χάσω μέσα στο πλήθος.

Αν δεν σε έπεισα ακόμη, μάθε ότι πιστεύω τα λόγια που δεν λέγονται. Αυτούς που ακολουθούν τον δρόμο της καρδιάς χωρίς διαφημίσεις και εκπτώσεις αλλά με κόστος βαρύ, αυτούς που δεν νιώθουν την ανάγκη να αιτιολογήσουν τις πράξεις τους και το κάνουν μονάχα εφόσον τους ρωτήσουν και μόνο σε αυτούς που θα καταλάβουν.